Nieuws

Terwijl onderzoeken wijzen op een groeiende religieuze onverschilligheid in de westerse wereld, melden zich juist steeds meer jonge mensen bij de katholieke Kerk. Wat drijft hen in hun zoektocht naar geloof, betekenis en waarheid? In deze column reflecteert bisschop Gerard de Korte op de opvallende belangstelling onder jongeren voor het katholicisme, geïnspireerd door voorbeelden uit binnen- en buitenland. Tegelijk wijst hij op een belangrijke uitdaging: geloof is meer dan persoonlijke spiritualiteit alleen. Het vraagt ook om gemeenschap, betrokkenheid en aandacht voor de meest kwetsbaren. Een beschouwing over hoopvolle ontwikkelingen én de noodzaak van verdieping.

Wat jonge katholieken vaak nog moeten leren

Begin dit jaar verscheen een boek met de voor gelovigen spannende titel Als er niets ontbreekt, waar God ontbreekt.  Jan Loffeld, hoogleraar praktische theologie, constateert op basis van uitgebreid onderzoek de enorme omvang van religieuze onverschilligheid. Niet alleen in Nederland maar in geheel de westerse wereld. Het boek beschrijft de diepe crisis van het herdendaagse kerkelijke christendom. Des te opvallender was de belangstelling van jongeren voor paus Leo tijdens zijn recente bezoeken aan Spanje en Frankrijk. In Parijs had de paus in een stadion een ontmoeting met 80.000 uitzinnige jonge mensen. Het leek wel alsof een popster werd begroet. In Frankrijk worden ieder jaar duizenden jonge mensen katholiek. In ons eigen land gaat het inmiddels ook om honderden.

Carlo Acutis en Koemi

De afgelopen tijd heb ik ook zelf voorbeelden gezien van belangstelling voor het katholicisme bij jonge mensen. In Stiphout mocht ik een bidkapel voor de heilige Carlo Acutis zegenen die is gebouwd in de middeleeuwse toren van het dorp. Meer dan 200 mensen, waaronder heel veel tieners en twintigers, waren aanwezig. Carlo mocht maar 15 jaar oud worden. Hij was een vrome jongeman met grote kennis van de digitale wereld en informatie verzamelde over Eucharistische wonderen. Paus Leo ziet hem als een voorbeeld voor jongeren en heeft hem vorig jaar in Rome heilig verklaard. Recent was ik in Helmond voor de zegening van het zogenaamde Koemi-huis. Koemi is een organisatie die via religieuze musicals jonge mensen in aanraking brengt met de Bijbel en de kerkelijke traditie. Ter gelegenheid van de 800^ste sterfdag van Sint Franciscus hebben zij een sprankelende musical gemaakt over deze heilige uit Assisi. De première in het Theater aan de Parade was een groot succes.

Wat zoeken jongeren?

Wij leven in een onzekere tijd die bij velen gevoelens van angst oproept. De media staan vol van oorlogen en klimaatproblemen. Veel jongeren hebben te maken met eenzaamheid en woningnood. In die context is het niet zo vreemd als een mens stevige grond onder de voeten wil hebben. Ik las recent het bekeringsverhaal van Sonja en Zacharias, een jong stel uit Assen. In een wereld vol oppervlakkigheid zochten zij naar waarheid. In het christendom is de waarheid geen abstracte theorie maar een Persoon. God toont ons in Christus zijn onvoorwaardelijke liefde voor iedere mens. Hij is voor deze jonge mensen de reden om katholiek te worden.

Versmald christendom?

Van priesters die met jonge mensen werken hoor ik naast enthousiasme ook wel reserves over de nieuwe katholieken. Niet zelden constateren zij een versmald christendom. Jongeren verlangen naar de ontmoeting met God in de liturgie. Vaak is hun geloof individualistisch en krijgt de diaconale dimensie van het geloof weinig aandacht. Maar katholiek ben je nooit alleen; het vraagt om gemeenschapszin. Het gaat om een samenspel van gebed, ontmoeting en saamhorigheid. Wij moeten dus oppassen voor individualisme en een zwak diaconaal besef. God verwijst ons in Christus immers naar anderen, met name de meest kwetsbaren. Geloof in Christus kan niet zonder gevoeligheid voor zieken en armen.

Nuchter

Wij mogen blij zijn met alle jonge mensen die zich op eigen initiatief bij onze parochies aanmelden. Ik zie ook dat deze ontwikkeling priesters en diakens nieuwe energie geeft voor hun pastorale werk. Maar tegelijk is ook nuchterheid gepast. Door verdere catechese kunnen jonge katholieken meer zicht krijgen op het belang van onderlinge gemeenschap en dienstbaarheid. Tegelijk gaat het nog steeds om relatief kleine getallen. De nieuwe aanwas is nog pril en kwetsbaar. Om te spreken over een nieuwe lente voor de Kerk is het helaas in deze herfsttijd dan ook nog te vroeg.

Mgr. Gerard de Korte is bisschop-referent voor Kerk en Samenleving en bisschop van ’s-Hertogenbosch

Deze column verscheen eerder in verkorte vorm in het Nederlands Dagblad 

Foto: Parochie Heilige Lambertus Helmond

Tags: caritas, caritascolumn, Jongeren