Een reisverslag in vier delen waarin cameraman Lajos Kalanos, die vorig jaar met een Gouden Beeld onderscheiden werd voor zijn totale camerawerk, gevolgd wordt tijdens zijn bezoek aan zijn geboortedorp Simontornya (Hongarije).

Lajos Kalanos vluchtte in 1956 uit Hongarije voor het communistisch regiem. Hij werd in Nederland een gedreven cameraman, die voor KRO"s Brandpunt en andere actualiteitenrubrieken overal in de wereld filmde om honger en onrecht aan de kaak te stellen. Als  politiek vluchteling, die vijf jaar in een beruchte gevangenis, martelingen en dwangarbeid overleefde,  weet hij wat het is om voor je vrijheid te vechten. Kalanos  gebruikte zijn camera als wapen om de wereld te verbeteren. Vorig jaar werd hij onderscheiden met een Gouden Beeld voor zijn totale camerawerk. Hij is nu 71 jaar en is gestopt als cameraman. Met zijn zoon runt hij nog steeds een videobedrijf, want stoppen met werken kan en wil hij niet.

Lajos Kalanos in zijn geboortedorp 'Over geloof, leven en dood'
Op het kerkhof praat Lajos over de dood, die hij in zijn leven zo veel heeft meegemaakt en over zijn rotsvast geloof in God en het  hiernamaals. "Na de dood is er een ander leven. Ik geloof er heilig in. En als het er niet zou zijn; het gevoel er in te geloven geeft een ongelooflijke steun en vreugde. Het is niet te beschijven, niet in woorden uit te drukken. Het is het geheim van het leven en de dood, het geheim van Onze Lieve Heer," aldus een emotionele Kalanos op het graf van zijn ouders.