Gerard Reve-biograaf Nop Maas (60) heeft al vele jaren van zijn wetenschappelijk leven gestort in de vervaardiging van een betrouwbare Reve-biografie terwijl hij een periode bij het kunstenaarspaar Reve-Schafthuizen in ongenade was gevallen. Maar uiteindelijk won hij het vertrouwen van Reve en zijn partner Schafthuizen met opmerkelijk resultaat.

Maas memoreert in het gesprek vanavond dat hij van de correspondentie die Reve voerde met talloze meer of minder bekende Nederlanders alleen maar één kant had – die van de landgenoten – maar niet die van de auteur, Gerard Reve. Toen de verhouding met het duo Reve-Schafthuizen weer opbloeide kreeg Maas wel telefoontjes uit hun woonplaats Machelen om een kratje met documenten mee te nemen. Maas was bijvoorbeeld uitermate geïnteresseerd in de correspondentie tussen Reve en de Nijmeegse theoloog prof. Willem Grossouw die als getuige optrad in het zogenaamde Ezelproces, een proces waar Reve van godslastering in zijn werk beschuldigd werd. Later kreeg Maas van Schafthuizen weer een telefoontje: “Ach, Nop, laat dat kratje verder maar zitten. Je mag het wel houden’.

In deze uitzending van Andersdenkenden ook fragmenten van een interview met Gerard Reveuit 1980. Het gesprek was tot nu toe niet integraal uitgezonden en was indertijd bedoeld voor het toenmalig KRO-radioprogramma De Nachtspiegel. Reve spreekt zich in dit gesprek uit over de thema’s in zijn werk, zijn Rooms-katholieke geloof, de brieven die hij vooral van vrouwen kreeg en de factor “humor” in zijn werk.   

Nop Maas presenteerde afgelopen woensdag Deel 2 van zijn Reve-biografie Kroniek Van Een Schuldig Leven. Vorig jaar presenteerde hij het eerste deel, De Vroege Jaren -, dit 2e deel luidt De Rampjaren. Reve werd in de “bevrijdende” jaren zestig en zeventig een icoon van veel lezers en kijkers want hij presenteer- de ook enkele televisieprogramma’s waaronder een heuse glamourshow. Toch zag hij grote verschillen in denken tussen zijn lezers en zichzelf. Binnen de Rooms-katholieke kerk waren zijn denkbeelden uiterst conservatief terwijl veel Nederlandse katholieke tezelfdertijd een libertair standpunt innamen. Zo open- baarde zich langzaam de kloof die hij vooral zelf realiseerde en kwamen voor Reve zelf de ‘rampjaren’ meer en meer in zicht. Maas beschrijft de verwikkelingen rond het geruchtmakende ‘Ezelproces’, zijn overgang tot het Rooms-Katholicisme, de toekenning van de P.C. Hooftprijs, de huldigingsavond in de Allerheiligst Hartkerk, de Grote Gerard Reve Show en het als racistisch betitelde optreden van Reve tijdens de nacht van de poëzie in Kortrijk.